Gujarat Golden Jublie !!

1 05 2010

Entire Gujarat is a buzz with enthusiasm, joy and sense of pride today.

You found every Gujarati people in chanting –Jay Jay Garvi Gujarat. The aura of pulse throbbing Jaynad is renting the air.

Hon’ble CM’s message on Gujarat Golden Jublie

We are celebrating the State’s formation day from years, but this time is a different story. We have completed 50 years as a State and this Golden Jubilee is the time to introspect. At the time when we are talking about growth, we should also remember the ones who sacrificed their life for the cause of State. Maha-Gujarat movement took lives of many youths. It was a show of immense power of the people. People from over villages were locked in the jails. Gujarat wanted to grow on its own and people had doubt whether a barren State with salty water and insufficient infrastructure could ever flourish or not? Many raised such questions and gave their negative views. With the hard-work of five decades people of Gujarat have proved their metal. Today Gujarat is among the top States in counts of development and still marching towards new heights of development.

My dear brother and sisters, we have a history to feel proud for. World has seen our strength to come out of any difficulties. We are renowned for our ability to convert odds into opportunities. To me, this is the time to owe our success to all those known and unknown who has earned us such strength and status. Past generation has given us Gujarat and we should hand over Paramount Gujarat to future generations, such should be our pledges in this time. Let’s achieve more in coming years, more than what we have achieved during last 50 years. Taking such vows is the real meaning of Swarnim-Jyanti. Along with Mahatama Gandhi, Saradar Patel, Ravishankar Maharaj, Induchacha, there are many more people who have contributed.

There is no such area where Gujarat has not made its mark, be it art, literature or science. Poorest man in the State also has his contribution in our growth track. We can not forget a single one. Everybody has contributed. I acknowledge everybodys contribution. Living and deceased, to all I bow with respect.

We want to march forward. And march forward together. I will keep on my efforts to walk together. Whatever will come, I’ll endure, but I will take everyone together on the road of development. I need your blessings. I need the blessings of 5.5 cr people of Gujarat. I need the blessings of Gujarati people from across the world. I need blessings of all those who loves Gujarat. Let us all make efforts to give our best.

I have asked people to donate their time. I have asked them to participate in Vanche Gujarat movement. I have asked them to earn fame for Gujarat through Khelkud Mahakumbh. Let us begin from 1st May. I have talked a lot about pledges. And pledges have started giving fruits also. Now, we want to march forward with more power and strength. Let us grow further with united chanting of Jay Jay Swarnim Gujarat. I invite all my people of State to join this journey of growth. Let us take a step forward in direction of a peaceful and prosperous Gujarat.

Courage is the identity of Gujarati people and we should take this identity in our journey of growth. Let us unite together with all our strength for a luminous future of our State. Once again.Jay Jay Garvi Gujarat.Jay Jay Swarnim Gujarat.

Source: Desh Gujarat.

-જય જય ગરવી ગુજરાત!

Advertisements




Dandiya!!

26 09 2009

On this Navratri occasion here i am going to share some great GARBA and NAVARATRI RAMZAT Special songs.

From Dandiya Queen Falguni Pathak : Click

Aati Kya Dandiya main: Click

NonStop Garba : Click

MadhaV





આપણે ગુજરાતીઓ!!

19 08 2009

આપણે ગુજરાતીઓ …..

હોટેલમાં કોઈ ચા મંગાવે અને ચામાં માખી પડે તો શું થાય?
(1) ચોખ્ખાઈનો આગ્રહી બ્રિટિશર ચા  વગર ભરેલો કપ તરછોડીને જતો રહે.

(2) ‘
કેર-ફ્રીસ્વભાવવાળો અમેરિકન ચામાંથી માખી કાઢી ચા પી જાય.

(3) ‘ચાલુસ્વભાવવાળો ઓસ્ટ્રેલિયન ચા ઢોળી કપ લઈને જતો રહે.

(4) ‘ચિત્ર-વિચિત્રખાનારો ચીનો માખી ઊપાડીને ખાઈ જાય.
આ સમયે એકમહાન વ્યક્તિત્યાં હાજર હોય તો એ શું કરે ખબર છે? મહાન વ્યક્તિ બ્રિટિશર પાસેથી તરછોડેલી ચાના પૈસા લે. એણે તરછોડેલી ચા અમેરિકનને વેચી દે, કપ ઓસ્ટ્રેલિયનને વેચી અને અને માખી ચીનાને વેચી દે! બધાના પૈસા ખિસ્સામાં મૂકી ઘર ભેગો થઈ જાય. આ સોલિડ ગણતરીબાજ મહાન વ્યક્તિ એટલે કોણ ખબર છે ? આ અદ્દભુત, જોરદાર મહાનુભાવ એટલે ગુજરાતી !
આખી દુનિયામાં વર્લ્ડ બેસ્ટ વેપારીનો જેને એવોર્ડ મળેલો છે, તે છે હું, તમે અને આપણે બધા ગુજરાતીઓ, પણ આપણે માત્ર વેપારી જ નથી, વેપારીથી પણ વિશેષ છીએ. આપણો સ્વભાવ, આપણી આદતો, આપણી ખાસિયતો આપણને બીજાથી નોખાં અને જુદાં બનાવે છે. તો ચાલો આપણે ગુજરાતીઓ કેવા છીએ એની ચર્ચા આજે એરણ ઉપર ચઢાવીએ.
આપણા ભારત દેશનો નકશો જુઓ તો એમાં પશ્ચિમ છેડે હસતાં મોઢાના આકારવાળું રાજ્ય દેખાશે. આ હસતું મોઢું એટલે આપણું ગુજરાત અને તેમાં વસતા સાડા પાંચ કરોડ હસતાં મોઢા એટલે આપણે ગુજરાતીઓ, પણ ગુજરાતીઓ માત્ર ગુજરાતમાં જ વસે છે તે માનવું ભૂલભરેલું છે. ગુજરાતીઓ આખી દુનિયામાં બધે જ ફેલાયેલા છે અને બધી જ જગ્યાએ ધંધો કરીબે પૈસાકમાઈ રહ્યા છે.
વિશ્વપ્રવાસે નીકળવાના શોખીન ગુજરાતીઓમાનો કોઈ સહારાનું રણ જોવા જાય અને ત્યાં તેને ચાની કીટલી ચલાવતો ગુજરાતી મળી જાય તેવું બને ખરું! પેંગ્વિન કે સફેદ રીંછ ઉપર રિસર્ચ કરતો વૈજ્ઞાનિક એન્ટાર્કટિકામાં જાય ત્યારે ત્યાં તેને આઈસ્ક્રીમ પાર્લર ચલાવતો ગુજરાતી મળી જાય એવું પણ બને.
મનીમાઈન્ડેડ તરીકે જાણીતા ગુજરાતીઓનો પૈસા કમાવાનો ગાંડો શોખ તેમને દુનિયામાં બધે જ લઈ જાય છે (કાયદેસર કે ગેરકાયદેસર !).. તેમાંય ફોરેન જવા માટે ગુજરાતીઓનો સૌથી ફેવરિટ દેશ હોય તો અમેરિકા. જેમ વૈજ્ઞાનિકોને મંગળ કે ચંદ્ર પર જવાનું વળગણ હોય છે તેમ ગુજરાતીઓને કોઈ પણ રીતે અમેરિકા વટી જવાનું વળગણ હોય છે. ત્યાં જઈને ભલે કંઈ પણ કરવું પડે પણ તે માટે તેઓ અહીંયા કંઈ પણકરવા તૈયાર હોય છે. કેટલાક તો માણસમાંથીકબૂતરબનવા તૈયાર થઈ જાય છે.. આ કબૂતરોનું અંતિમ લક્ષ્ય ડૉલરનું ચણ ચણવાનું હોય છે. (કેમકે, એક ડૉલર બરાબર પચ્ચાહ રૂપિયા થાય ને ભઈ!) આને જ રિલેટેડ આપણી એક બીજી આદત પણ છે.
આપણને આપણી ગુજરાતી ભાષા કરતાં અંગ્રેજી ભાષાનું સોલિડ વળગણ છે. યુ નો, આપણે બધા સેન્ટેન્સમાં વિધાઉટ એની રિઝન ઈંગ્લિશ વર્ડઝ ઘૂસાડી દઈએ છીએ. ગમે તેવું ખોટું અને વાહિયાત અંગ્રેજી બોલનારાઓને આપણે બહુ હોશિયાર ગણીએ છીએ. ગુજરાતી સારું બોલતા ના આવડતું હોય તો ચાલે પણ બકવાસ અંગ્રેજી બોલતા તો આવડવું જ જોઈએ તેવો આપણને ભ્રમ પેસી ગયો છે. બે-ચાર ગુજરાતીઓ ક્યાંક ભેગા થાય તો તેમને અંગ્રેજી બોલવાનો એટેક આવે છે. કેટલાક તો અંગ્રેજી છાંટવાળું પહોળાં ઉચ્ચારોવાળું ગુજરાતી બોલતા હોય છે અને તેનો ગર્વ અનુભવે છે.
(ઓકખેગાય્ઝ એન્ડ ગાલ્ઝ….હું છુંત…મારો…. દોસ્તઍન્ડહો..સ્ટવિનુવાહિયાત…. ઍન્ડતમે લિસન કરી રહ્યા છોરેડિયો ચારસો વીસ…. રોકિં…)

આવી રીતે ગુજરાતી ભાષાના સિસ્ટર મેરેજ કરવા બદલ રેડિયો જોકીઓ અને ટીવી પ્રોગ્રામના એન્કરોને તો ખાસ શૌર્યચંદ્રક આપવો જોઈએ. સરસ-મજાની વિપુલ પ્રમાણમાં શબ્દભંડોળ ધરાવતી આપણી માતૃભાષા ગુજરાતીની સૌથી વધુ અવગણના કરતાં હોય તો તે આપણે પોતે જ છીએ. (અંગ્રેજી શીખવામાં કંઈ જ વાંધો નથી, પણ ગુજરાતી ભાષાને બગાડો એ ખોટું ને, ભઈ ?!)
પરદેશી, પરદેશી ભાષા અને તેની સાથે પરદેશના ખોરાકનું પણ ગુજરાતીઓને અજબ-ગજબનું વળગણ છે. આપણે ત્યાં જે ચાઈનીઝ ખવાય છે તેવું જો કોઈ પણ ચીનો ચાખી લે તો આપઘાત જ કરી લે ! સવાસો કરોડ ચીનાઓમાંથી કોઈએ ક્યારેય ના ખાધી હોય તેવી એક ચાઈનીઝ વાનગી અહીંયા મળે છે. એ છે ચાઈનીઝ ભેળ. આપણે ઈટાલીના પિઝાના પણ આવા જ હાલ કરી નાખ્યા છે. મજાની વાત એ છે કે આપણે ત્યાં ઈટાલિયન પિઝાની સાથે જૈન પિઝા અને ફરાળી પિઝા મળે છે! અને તમને કહી દઉં બોસ, હવે મેક્સિકન અને થાઈ ફૂડનો વારો છે! થોડા જ વખતમાં આપણે ત્યાં મેક્સિકન મેંદુવડા અને થાઈ ઠંડાઈ મળતી થઈ જશે. (ટૂંકમાં આપણે વિશ્વની કોઈ પણ વાનગીનું ગુજરાતીકરણ કરવા માટે સક્ષમ છીએ, હોં ભઈ !)
સૌથી વધારે તેલથી લથબથ વાનગીઓ આરોગવાના શોખીન ગુજરાતીઓ ખાવાની સાથે પીવાના પણ શોખીન છે. આ પીવાનું એટલે શું તે કોઈને સમજાવવાની જરૂર નથી. દારૂબંધી હોવા છતાં પણ અહીંયા ખૂબ પીવાય છે. દૂધવાળા અને શાકવાળાની જેમ દરેક પીનારાનો પોતાનો અંગત સપ્લાયર હોય છે; જે હોમડિલિવરી કરી જાય છે. પીવું એ ગુજરાતીઓ માટે મોટું થ્રીલ છે, જેની સાથે આપણે વીરતાનો ભાવ જોડી દીધો છે. ધોનીને આઠ લિટર દૂધ પીધા પછી જેટલો ગર્વ ન થાય તેટલો આપણને બે પેગ પીધા પછી થતો હોય છે. ગુજરાતીઓ અને તેમના પીવાના શોખ પર લખવા બેસીએ તો એક અલગ લેખ લખવો પડે એટલે આ મુદ્દાને અહીંયા જ બોટમ્સ અપ કરી દઈએ.
ગુજરાતીઓનો જીવનમંત્ર છે ખઈ-પીને સૂઈ જવું. ઘણા તો બપોરે ખાધા પછી ચાર કલાક માટે કામ-ધંધા બંધ કરીને આડા પડખે થઈ જતા હોય છે. ગુજરાતીઓની રાતની સૂવાની એક ખાસિયત તો અદ્દભુત છે. આપણે ધાબે-અગાશીમાં સૂવાના શોખીન છીએ.
ઉનાળો શરૂ થતાં વેંત રાત્રે સાડા આઠ-નવ વાગ્યે ગાદલાંના પિલ્લાઓ લઈ ધાબે ધસી જતા ગુજરાતીઓને નિહાળવા એક લહાવો છે. એવું ના માનશો કે આપણે ઉનાળામાં નવ વાગ્યામાં સૂઈ જઈએ છીએ, આ તો આપણે બે કલાક માટે પથારી ઠંડી કરવા મૂકીએ છીએ. ધાબે ઠંડી પથારીઓમાં સૂવાનું કલ્ચર માત્ર આપણા ગુજરાતમાં જ છે એવું અમારું દઢ પણે માનવું છે. (મકાનમાં ઘરફોડ ચોરી થઈ જાય એનો વાંધો નહીં,પણ લાખ રૂપિયાની ઊંઘ ના બગડવી જોઈએ, હોં ભઈ!) આટલું ખઈ-પીને સૂઈ જઈએ એટલે શરીર વધી જ જાય ને! ફાંદાળા પુરુષો અને બરણી આકારની બહેનો ગુજરાતની ધરતીને ધમરોળતી જોવા મળે છે તેનું કારણ આપણા આ શોખ જ છે. એટલે જ આપણે લેંઘા-ઝભ્ભા અને સાડીઓ જેવાફ્લેક્સિબલડ્રેસ અપનાવ્યા છે જેથી શરીર વધે તો પણ કપડાં ટાઈટ પડવાની ચિંતા નહીં.
વધેલા શરીરે ટીવી સામે બેસી રમતગમત જોવાનો પણ આપણે ખૂબ શોખ છે. (આ વાક્યમાં રમતગમત એટલે ક્રિકેટ…ક્રિકેટઅને માત્ર ક્રિકેટ…) 18 વર્ષની ઉંમર પછી ગુજરાતીઓ શારીરિક શ્રમ પડે તેવી કોઈ રમતો રમતા જ નથી. તેમ છતાંય દરેક બાપ એના દીકરાને અચૂક કહેતો જોવા મળે કેઅમે, અમારા જમાનામાં બહુ રમતાતા હોં ભઈ!

વધેલા શરીરવાળા ગુજરાતીઓ માટે કસરત એટલે જમ્યા પછી પાનના ગલ્લા સુધી ચાલતાં જવું તે. મોઢામાં પાન કે મસાલો દબાવી કલાકો સુધી વિષયવિહીન ચર્ચાઓ કરવામાં ગુજરાતીઓની માસ્ટરી છે. પાનના ગલ્લા અને ચાની કીટલીઓ એ ગુજરાતીઓ માટે વૈચારિક આદાન-પ્રદાન માટેના આદર્શ સ્થાનકો છે. સાચો સમાજવાદ આ બે જગ્યાઓએ જ જોવા મળે છે. અહીંયા ગાડી, સ્કૂટરવાળા સાથે જ મજૂર પણ ઊભો રહી ચા પીતો હોય છે. (આ વાત પર બે કટિંગ ચા થઈ જાય, હોં ભઈ!)
દરેક ગુજરાતી મા-બાપને તેમના સંતાનોને ડોક્ટર, એન્જિનિયર કે સી.એ.. બનાવવામાં જ રસ હોય છે. સંતાનોની કરિયર મા-બાપ જ નક્કી કરે છે. કોઈ ગુજરાતી મા-બાપને એવું કહેતા સાંભળ્યા નથી કેમારે મારા દીકરાને કલાકાર બનાવવો છે, મારે મારી દીકરીને ચિત્રકાર બનાવવી છે, મારો દીકરો ફોજમાં જશે, મારી દીકરીને એથ્લિટ બનાવવી છે, મારા દીકરાને ફેલ્પ્સ જેવો તરવૈયો બનાવવો છે.‘ (નાટક-ચેટક, કવિતા, સાહિત્ય-લેખનના રવાડે ચઢેલા છોકરાંવને તો આઉટલાઈનના કહેવાય છે, હોં ભઈ !)
રૂપિયા કમાવા સિવાય બીજો કોઈ પણ શોખ ન ધરાવતા ગુજરાતીઓનો એક શોખ ખૂબ જાણીતો છે રજાઓમાં ફરવા જવાનો અને તે પણ સાથે ખૂબ બધા નાસ્તા લઈને. જ્યારે અને જ્યાં પણ ફરવા જઈએ ત્યારે ડબ્બાઓના ડબ્બા ભરીને સેવમમરા, ઢેબરાં,ગાંઠિયાં, પૂરીઓ, અથાણાં સાથે લઈને નીકળીએ છીએ. ઘર બદલ્યું હોય એટલો બધો સામાન લઈ ટ્રેનમાં ખડકાઈએ છીએ અને ટ્રેન ઉપડે કે પંદર જ મિનિટમાં રાડારાડી કરતાં નાસ્તાઓ ઝાપટવા મંડીએ છીએ અને ઢોળવા મંડીએ છીએ. ગુજરાતીઓના ફરવાના શોખના કારણે પરદેશની ટૂરમાં ગુજરાતી થાળી મળતી થઈ ગઈ છે. જો ગુજરાતીઓ ફરવાનું બંધ કરી દે તો બધી જ ટ્રાવેલ્સ એજન્સીઓ અને પેકેજ ટૂર, કપલ ટૂરવાળાઓનું ઉઠમણું થઈ જાય. (આપણે ફરવાની સાથે ફરવાની સલાહ આપવાના પણ શોખીન છીએ. નવસારી સુધી પણ નહીં ગયેલો માણસ નૈનિતાલ કેવી રીતે જવું તેની સલાહ આપી શકે, હોં ભઈ!)

ગુજરાતીઓના લેટેસ્ટ બે શોખ. એકટુ વ્હીલર અને બીજો – મોબાઈલ. જગતમાં સૌથી વધારે ટુ વ્હીલર ગુજરાતમાં ફરે છે. આપણું ચાલે એક રૂમમાંથી બીજા રૂમમાં જવા માટે પણ ટુ-વ્હીલર વાપરીએ. પહેલાના જમાનામાં એવું કહેવાતું તું કે દેવું કરીને પણ ઘી પીવું. હવે એવું કહેવાય છે કે દેવું કરીને પણ બાઈક લેવું.

-માધવ





ગુજરાતી !! Gujarati!!

4 07 2009

ગુજરાતી મા આ મારી પેલી પોસ્ટ છે. અને થોડા થોડા સમયાંતરે હુ ગુજરાતી મા પોસ્ટ મુક્વાનો છુ. આશા રાખુ છુ કે મારા ગુજરાતી મિત્રો ને મારો આ નવો બ્લોગ પસંદ પડશે.

શા માટે ગુજરાતી?

વારુ મિત્રો, હાલ મા અંગ્રેજી ભાષા નુ ચલણ અને મહ્ત્વ એટ્લુ બધુ વધી ગયુ છે અને વળી જમાનો વૈશ્વીકરણ નો છે એટ્લા માટે ધીમે ધીમે પ્રાદેશીક ભાષા પર એટ્લુ બધુ પ્રભુત્વ રેહતુ નથી અને સાથે સાથે ઉપયોગ પણ ઘટતો જાય છે. હુ એમ નથી કેહતો કે અંગ્રેજી ભાષા નો સાવ બહિષ્કાર કરવો જોઇએ આપણે પણ જમાના સાથે ચાલવા નુ છે…. ક્યાંક એવુ પણ ના બને કે આપણે “કુવા માંના દેડકા” જેવા રહી જઇએ.

મિત્રો તમારા સુચનો અને પ્રતિભાવો થી મને ટેકો આપતા રેહશો… હુ તેમનો ચોક્ક્સપણે અમલ કરવા પ્રયત્ન કરીશ…

-માધવ

____________________________________________________

Ghani Jagya par me Joyu chhe ke Gujarati Font na karne Site ne Vanchava ma Mushkeli pade che to upar ni j Post hu ahiya Angreji Gujarati ma lakhu chhu jethi tamane vanchava ma agavad pade to ahi pan vanchi shako..!! 😉

Mitro aa mari Gujarati ma Paheli Post chhe..ane thoda thoda samayantre hu gujarati ma post mukto rehvano chhu. Asha rakhu chhu ke mara Gujarati vachak mitro ne maro aa navo blog pasand padse.

Sha Mate Gujarati?

Vaaru mitro haal ma angreji bhasha nu mahatva ane chalan vadhi gayu chhe ane vali jamano vaishvikaran no che atle dhime dhime pradeshik bhasha par atlu prabhutva rehtu nathi ane sathe sathe upayog pan ghatato jay che. Hu em pan nathi kehto ke angreji bhasha no sav bahishkar kari devo joiye apane pan jamana sathe chalava nu che….kyak evu pan na bani jay ke apaane “Kuva mana Dedaka” jeva rahi jaiye.

Mitro tamara Pratibhavo ane suchano thi mane teko apata rehso…hu temno chokkaspane amal karva prayatna karish.

MadhaV








%d bloggers like this: